สำนักพิมพ์ แก้วกานต์ กรกฎาคม 2556
แนวปัจจุบัน(เน่า)
 
ชุดนี้ออกมาพร้อมกันในงานหนังสือเด็กเมื่อวันที่ 17-23 กค. 56 รวม 3 เรื่องและยังมีเล่มต่อไปอีกแต่เราคงไม่ติดตามแล้ว  ทีแรกที่ซื้อเพราะได้ยินว่าเป็นแนวเดียวกับลินน์ เกรแฮม ซึ่งเราเคยอ่านมาแล้วทุกเล่มและช่วงหลังหลายปีนี้ไม่มีงานแนวเดียวกับเธอออกมาให้ซื้ออ่าน เราก็เลยอยากเปลี่ยนบรรยากาศในการอ่านบ้าง เพราะเบื่อพวกแวมไพร์เต็มทน จึงซื้่อมารวดเดียวสามเล่ม ซึ่งปกติถ้าเป็นนักเขียนใหม่เราจะซื้อมาลองอ่านแค่เล่มเดียวก่อน  ทั้ง 3 เรื่องมีตัวละครเกี่ยวพันกัน ตัวละครน้อย 
 
เรื่องที่1
 
 
นิโคลัส ไรอัน กับ อเล็กซา แมคเคนซี่
 
นิคเป็นมหาเศรษฐีเชื้อสายอิตาเลี่ยนที่มีครอบครัวที่ไม่ค่อยอบอุ่นนัก เขาต่อต้านการมีครอบครัว เมื่่อลุงของเขาเสียชีวิตและพินัยกรรมระบุให้นิคต้องแต่งงานจึงจะสามารถสืบทอดธุรกิจต่อไปได้ เขาจึงมองหาผู้หญิงสักคนที่จะทำตามสัญญาก่อนแต่งงานโดยไม่มีความรักเข้ามาเกี่ยวข้อง และจะไม่เกิดปัญหาตามมา
 
อเล็กซาเป็นเพื่อนสนิทของแม็กกี้น้องสาวของนิค เมื่อสมัยเด็กเธอเคยถูกนิคแกล้งบ่อยๆ พวกเขาไม่ได้เจอกันอีกเลยตลอดสิบปีที่ผ่านมา อเล็กซามีครอบครัวที่อบอุ่นรักใคร่ เมื่อการเงินของครอบครัวเริ่มวิกฤต ในฐานะพี่สาวคนโต อเล็กซาจึงคิดหาผู้ชายรวยๆ สักคนมาช่วยประครองครอบครัวของเธอ  เมื่อสถานการณ์บังเอิญเกิดขึ้นโดยมีคนใกล้ชิดอย่างแม็กกี้รู้เห็นด้วย เธอจึงเสนอความคิดที่จะช่วยให้พี่ชายและเพื่อนสนิทได้หลุดพ้นจากปัญหา แม็กกี้คิดว่าเป็นเรื่องดีเพราะเธอเห็นบางอย่างของคนทั้งคู่มาตั้งแต่สมัยยังเป็นเด็ก
 
อ่านจบแล้วรู้สึกผิดหวัง เราคงตั้งความหวังไว้มากกับนักเขียนใหม่ คิดว่าจะมีอะไรที่ให้รู้สึกเน่าแบบใหม่ๆ
บ้าง อย่างเช่นเน่าอย่างฉลาด เน่าอย่างขำๆ เน่าอย่างมีเหตุผล แต่...ทุกอย่างยังเป็นเน่าเก่าๆ เหมือนเดิม พระเอกกับนางเอกที่ไม่ยอมพูดคุยกัน ชอบคิดกันไปเอง สรุปเอง หูเบา โง่ รวมทั้งผลลัพธ์จากสิ่งที่เกิดขึ้นก็ยังเหมือนเดิม ที่แย่กว่าคือพระเอกเรื่องนี้ดูสับสนในชีวิตมาก และไม่ค่อยชอบบุคคลิกของพระเอกโดยเฉพาะตอนที่เขาคิดว่ามีขโมยขึ้นบ้านแต่เขากลับทำอะไรไม่ถูก  
 
 
เรื่องที่ 2
 
 
ไมเคิล คอนเต้ กับ แม็กกี้ ไรอัน
 
ยังไม่รู้ว่าจะอ่านเมื่อไร เราอ่านเรื่องแรกแล้วข้ามไปเล่ม 3 เลย 
 
 
เรื่องที่ 3
 
 
คาริน่า คอนเต้ กับ แม็กซ์ เกรย์ 
 
คาริน่าเป็นน้องสาวของไมเคิลพระเอกเรื่องที่ 2 เธอหลงรักแม็กซ์มาตั้งแต่สมัยยังเป็นเด็ก จนเมื่อเธอเรียนจบก็บอกตัวเองว่าเธอลืมแม็กซ์ได้แล้ว ไมเคิลให้คาริน่ามาฝึกงานที่บริษัทกับแม็กซ์  เธอคิดว่าเธอโตพอที่จะทำอะไรตามใจตัวเองโดยที่ถ้ายังอยู่ในอิตาลีครอบครัวของเธอจะต้องไม่ยอมแน่ คาริน่าคิดถึงการได้นอนกับผู้ชายเป็นครั้งแรกกับใครก็ได้ แต่แม็กซ์คือคนที่เธอหวังเอาไว้ 
 
แม็กซ์เวล เป็นเพื่อนสนิทของไมเคิล และเขายังเปรียบเสมือนพี่น้องแท้ๆ ของครอบครัวนี้ด้วย แม็กซ์ก็มีปมคือพ่อทิ้งแม่ไปเมื่อแม่ตั้งท้องและทิ้งเงินไว้มากมายโดยไม่เคยติดต่อกลับมาหาเขาและแม่ แม็กซ์คิดว่าตัวเองไม่มีค่าพอที่จะให้ใครรัก เขาทำงานให้ไมเคิลโดยไม่เห็นแก่เหน็ดเหนื่อย เขาร่ำรวยแต่เขาก็ยังต้องการมีหุ้นส่วนในบริษัทที่เขาทำอยู่ในขณะนี้  เมื่อแม็กซ์รู้ถึงความประสงค์ของคาริน่า เขาพยายามหลีกเลี่ยงและขัดขวางทั้งหมดนั้นก็เพราะกลัวไมเคิลจะโทษว่าเป็นความผิดของเขา
 
อ่านแล้วเครียดนิดหน่อย ไม่มีอารมณ์ขัน พระเอกไม่เข้มแข็ง  พล๊อตที่อ่อนเหมือนนิยายน้ำเน่าเก่าๆ ไม่มีเหตุผล อ่านนิ่งๆ บทรักจืดชืด ซึ่งก็ไม่ได้คาดหวัง แต่นางเอกพร่ำเพ้อถึงแต่เรื่องการไปถึงจุดสุดยอดของตัวเอง ไม่บรรยายมาก รู้สึกว่าทั้งคู่ไม่แคร์กัน ทำให้คนอ่านไม่ซาบซึ้ง ที่เหมือนกันทั้งสองเล่มคือการถูกขัดจังหวะสองครั้งแรก ตอนบทเข้าพระ-นางจะต้องถูกขัดจังหวะ เป็นแบบฟอร์มของนักเขียนเราคิดว่าอีกเล่มนึ่งที่ยังไม่ได้อ่านก็คงเหมือนกัน
 
สำนวนแปล

ใครๆ บอกว่าเป็นนักแปลคนเดียวกับที่แปลชุดอินเดธ แต่เราไม่เชื่อเด็ดขาด สำนวนยังเก่าๆ อย่างคำว่า"พิพักพิพ่วน" อ่านยาก "คนผีทะเล(มาจากภาษาอังกฤษว่ากระไร) ควง(เดท) ยี่หระ ย่ะ สังคายนา และ กำมะลอ" คำพวกนี้เคยเจอแต่ในนิยายไทยสมัยเก่าๆ  คำว่า "นิดๆ" ครือเราก็ไม่ได้นั่งจับผิด เพียงแต่เราช่างสังเกตนิดนึง คำว่านิดๆ เมื่อสมัยแรกๆ ที่เราอ่านโรแมนซ์ คำนี้จะใช้บ่อยมาก ไม่ว่าอะไรก็นิดๆ เช่น  พยักหน้านิดๆ  ผิวนุ่มนิดๆ หน้าแดงนิดๆ คือทุกอย่างจะใช้คำว่านิดๆ หมด แต่สมัยนี้เขาใช้คำอื่นตามสถานการณ์กันแล้ว ขออีกคำนึง  "ละ" ไปละ ได้ละ  "งั้นมั้ง" มันมาไม่เต็มคำ

อีกเรื่องนึงที่แปลพลาดคือการบรรยายเสื้อผ้านางเอกย่อหน้าแรกบรรยายไว้เป็นเสื้อกล้าม พอหน้าถัดไปกลายเป็นเสื้อเชิ้ต และ คำว่า ป้า บางทีก็เป็น อา รวมทั้งคำผิด ไยแมงมุม โตเป็นสาวเต็มตา(ตัว) พายุสึนามิ อันนี้ไม่รู้มีรึเปล่าเคยได้ยินแต่คลื่นสึนามิ และอีกคำนึง จดทะเบียนที่อำเภอ คงต้องบินมาจดที่ไทยแลนด์แล้วล่ะ
 ทั้งหมดนี้มีเราไม่ชอบ เราชอบสำนวนนักแปลรุ่นเก่ามากกว่า แต่คนอื่นอ่านแล้วชอบ อ่านแล้วสนุกก็มีเยอะ แล้วแต่ชอบไม่ว่ากัน 
 
คะแนน 4/10

edit @ 5 Aug 2013 11:51:57 by Tique

Comment

Comment:

Tweet

คุณ Yu คิดเหมือนกันเลย

#5 By Tique on 2013-08-07 14:59

อ่านเล่มก็สนุกเหมือนกันค่ะอ่านได้เรื่อยๆแต่พอมาเล่ม2เริ่มไม่ค่อยชอบค่ะ ไปๆมาๆถ้าจะอ่านแนวนี้อ่านของลินแกรแฮมสนุกกว่า

#4 By Yu (171.6.65.246) on 2013-08-06 18:44

คนอื่นเค้าอ่านสนุกนะ แต่เราอ่านมาเยอะเลยไม่ค่อยสนุก ถ้ารู้ว่าเป็นพล๊อตเก่าๆ แบบนี้ ไปรื้อเอาเล่มเก่าๆ มาอ่านดีกว่า ไม่เสียตังค์ซื้อ อิอิ
ปล.เปลี่ยนชื่อพระเอกให้เฉยเลย...ชื่อแม็กซิมัส ไม่ใช่แม็กเวล อิอิ

#3 By Tique on 2013-08-06 12:14

ขอบคุณสำหรับรีวิวคร่า สงสัยช่วงนี้คงหาอ่านแต่หนังสือเก่าๆต่อไป sad smile

#2 By มะเหมี่ยว (125.27.242.75) on 2013-08-06 10:30

ปิยะฉัตรก็รุ่นเก่าที่เคยแปล แก้วกานต์ มาก่อนไม่ใช่เหรอปรี้ติกแต่สงสัยเวลาเปลี่ยน สำนวนแปลเลยเปลี่ยนตามเปล่านี่ อิ อิ

#1 By ยูน (49.48.151.136) on 2013-08-06 10:17